18 Ocak 2009

KEF ARAPÇADAKİ ‘KEF’ HARFİ (İNCE OKUNUŞLU) İLE BAŞLAYAN KELİMELER

 

Kafır= kâfir

Kafarĥuvar = Gelinkaya Beldesi (Midyat)

Kafar’ılleb= Yolbaşı Beldesi (Midyat)

Kahrab= kehribar

Kahraba= elektrik

Kahrabiyyê= tüplü ışıldak

Kamira= kamera, fotoğraf makinası

Karam= kerem, cömertlik

Karm= bağ

Karmê= asma

Karra= kere

Karrat= kimi zaman, bazen

Kartlıx= bir daha

Kaŝra= çokluk

Kebbi= eğil

Kedi= uysal

Ke’b= topuk

Ke’kê= çocuklar için yapılan simit büyüklüğünde küçücük ekmek

Kêf= nasıl

Kef= 1.Eldiven, tokat 2. Bükme

Keffiyyê= başörtüsü

Kefiyl= kefil

Kejjê= kızıl bir keçi türü

Kef= Büyükçe kaya

Kefen= kefen

Kelb= köpek

Kelbuniyyê= Aşırı cimrilik, varyemezlik

Kele= Zira, çünkü

Keleb= kudurmak, azmak

Kelson= kilot

Kem= kaç, ne kadar

Keme= gibi

Keme ba’žu = aynı, tıpkısı

Kêmıl= tamamlanmış

Ken= idi ( havnakken= orda idi)

Kenun= Eskiden odanın bir köşesine yapılan banyo yeri

Kenzê= kazak

Kêr = yetecek kadar

Kerburan = Dargeçit İlçesi ( Mardin )

Ker’uvb= ayak

Kerş= yıkılma

Kerton= karton

Kervê= kira

Kesê= kâse

Kesel= üşenme, tembellik

Kêsıb= kazançlı

Kesır= 1.kırmak, 2.sapma

Kesiyre= sakat

Kesre= 1.esre 2. kırık

Kesuvl= üşengeç, tembel, çalışmaktan kaçan

Keşf= keşif

Keşşe= papaz

Keşşê= 1.yığıntı ( çokluk belirtir) 2. bir tutam uzunca saç

Ket = -idi ( ketce = gelmişti )

Ketıb= kâtip

Keviy= bükmek, ütülemek

Kevkeb= yıldız

Kevkelê= dağlarda, tarlalarda özellikle gölgeden korunmak için taşlardan harçsız kubbemsi şekilde örülen küçük barınak

Kevmê= küme, yığın

Kevn = âlem

Keyf= keyif

Keykun= eğer( öyle olsaydı)

Keylê= ölçü, ölçü aleti

Keys= taraf(a), yöne

Kıb=at

Kıbara= büyüklenmek, kibir

Kıbayır= büyük günahlar

Kıbenê= aşçı, ev işleri mesulü

Kıbbê= yumak

Kıbbên= atmak

Kıbbeyê= bardak

Kıdo= yazık, zavallı

Kıfır= 1.dinden çıkma, 2.kâfirler

Kıffar= kâfirler

Kıffara= kefaret

Kıflê= aile fertleri

Kıfriyyê = küfür, imansızlık

Kıx= (çocuk dilinde )pis

Kıĥıl=sürme

Kıĥli= lacivert

Kıl= ye

Kılbıten= kerpeten

Kılem= söz

Kıll= bütün, her

Kıllu= hepsi, bütün

Kıllu fı kıllu= hepsi hepsi

Kılmê= kelime, söz

Kıls=kireç

Kılvê= böbrek

Kılyevm= Hergün

Kımmê= Takke, şapka, bere vb.

Kındêrip= Söğütlü Beldesi (Midyat )

Kınnê= gelin

Kınnevb=her zaman

Kıraha= maskaralık

Kıramê= keramet

Kırb= sıcaklık (olan yer)

Kırdi= Kürt

Kırıh=1. Sevimsiz 2. şakacı, şaklabanlık yapan

Kırhên= sevmemek, hoşlanmamak

Kırrên= (dokuma ürünleri )sökülmek

Kırsıben= Asma ağacının yakacak olarak kullanılan kurumuş dalları

Kısbên= kazanmak

Kısdên= besinleri turşu, salamura vb. yöntemlerle saklamak

Kısvê= nevresim, mitil, özellikle yorgan için kılıf

Kışfen= açmak, örtüyü kaldırmak

Kışın= burçak

Kıtebê= yazı

Kıtêli=( haşlanmış ) içli köfte

Kıtfên= dikmek, dikiş

Kıtıf= omuz

Kıtlê= kitle

Kıttê=( öksürene söylenir)

Kıttên= susuzluktan ağzın kuruması

Kıttenê= keten, sargı bezi

Kıves= güzellik

Kıvyên= ütülemek

Kızbara= kişniş

Kıžê= böyle

Kix = bir kuş çeşidi

Kiylên= ölçmek

Kiylo= kilo

Kiys= torba, poşet, çuval

Kliyçe = adet üzeri merhumun ruhuna hayra dağıtılan sütlü, şekerli ekmek

Koçer= göçebe

Kofê = kulübe, barınak

Kox= kümes

Kolonya= kolonya

Komırê= kömür

Konê= çadır

Ko-pen-yo= ebeyi seçmek için elleri üst üste koyarak kul. söz (ay- may- kumay)

Kor= ateş ocağı

Kun= eğer

Kura= top, küre

Kurki= göz kapaklarında oluşan sivilce, hastalık

Kursi= sandalye

Kut= (-miş ) başkasından duyma anlamı katan ön ek (kut ce = gelmiş)

< Önceki		Sonraki >