18 Ocak 2009
‘AYN (‘) ARAPÇADAKİ ‘AYN’ HARFİYLE BAŞLAYANLAR (‘) İŞARETİ AYN OLARAK KULLANILMIŞTIR
‘aciyb = acayip
‘accora= acurun şişkince olanı
‘afsa= meşe ağacında oluşan içi delikli misket şekilli şey
‘aqrab= akrep
‘arabi = 1.Arapça, 2.Arap
‘aramê = büyükçe yığın
‘arasa = arsa
‘arêž = geniş
‘arıf = bilen, bilgi sahibi
‘arus = gelin ( düğünde )
‘asabi = sinirli
‘asfor(‘afsor )= serçe, kuş
‘as’os = 1.kuyruk 2. sebze sapı
‘asır = İkindi
‘asi = 1.Asi, isyankâr 2.Kolay pişmeyen, sert
‘asiyr = sıkma
‘askâr = asker
‘askariyyê= askerlik
‘aşra(‘aşara ) = on
‘ata= verdi
‘ataş= susuzluk
‘atzê= hapşırık
‘avra=1.avret 2. Şaşı (göz)
‘ažamê= azamet, büyüklük
‘ažım= kemik
‘ažmıccu’en= kaval kemiği
‘ebd= kul
‘ebus= somurtkan
‘eceq= 1. İşe yaramaz öteberi, dağınıklık 2. Ekinler arasında oluşan yabani otlar
‘ecelê= acele
‘ecep= garip, ilginç
‘ecez= sıkıntı, iç darlığı
‘eciyn= hamur
‘ecqe= kalabalık, insan topluluğu
‘ecu= meyve çekirdeği
‘edê= adet
‘eded= miktar
‘edele = bacanaklık
‘edıl= adil
‘ediyl= bacanak
‘edu= koşmak
‘eduv= düşman
‘efe= afiyet, sağlık
‘efenê= küf
‘efriyt = ifrit
‘efu (‘efvê)= af
‘egid = yiğit, kabadayı
‘ehd = ahit, söz verme, vaat
‘eilê = aile
‘eqdê = odun, çalı vb. malzemelerin saklandığı evin dışındaki yapı
‘eqebê= akabe, dağlar arasındaki geçiş yeri
‘eqıb = 1.kıç, kıç taraf 2.kök
‘eqıd = birbirine kenetli taşlardan oluşan, tavanı kubbemsi, kemerli yapı
‘eqıl = akıl
‘êqıl = akıllı
‘eqiydê = İtikad, iman, inanılan şeyler
‘eqiyq = akik taşı
‘equvlê = çatalımsı şekilli odundan yapılan eşya, sapan ağacı
‘eqroqe = kurbağa
‘eqsê = ense
‘ekrut = utanmaz ( küçümseyici bir hitap)
‘eks= inatçı
‘el barakê= bereket olsun (manasında söz)
‘ele= üstünde
‘ele ehd= (ona) nazaran (karşılaştırma)
‘ele rasi= başım üstüne
‘ele ‘eyni= gözüm üstüne
‘eleqe= suda oluşan küçük canlılar, kurtçuklar
‘elem= elalem, insanlar
‘elemê= alamet
‘ele mehıl = yavaş ve sakince
‘ele tuvl= 1. Sürekli, 2. Uzunlamasına
‘elevi= Alevi
‘eleyş= 1. Ne hakkında 2. Ne için
‘el ferığ= boşuna
‘el ‘edê= adet üzeri, sıradan
‘el xeyr= hayırlı olsun
‘êliy= yüksek
‘elım= âlim
‘elım ıl ğeyb= gaybı bilen( Allah)
‘el qırqızê= milimetrik dengede durma, düşmeye ramak kalma
‘elq=1.yakma 2. Bulaştırma
‘elqe= yakmalık
‘elli nexxi = tahteravalli
‘el moda= modaya uygun
‘el riq= aç karna
‘elokê (‘elo)= hindi
‘em= amca
‘eme= körlük
‘emel= 1.iş 2. Amel 3. ishal
‘emeliyyê= ameliyat
‘êmır= seyrek
‘emiq= derin
‘emlê= meşgale, iş
‘emud= kolon
‘emmê= hala
‘emmo= (ey)amca
‘encebu’eleq= dev, çok uzun boylular için kullanılan deyim(masallaradan dev varlık)
‘end= yanında
‘enguz= başı top şeklindeki asa
‘enit= inatçı
‘enterik= el feneri
‘enkebutê= örümcek
‘enqud= salkım ( üzüm)
‘ereq=1. İçki 2. ter
‘eresin= sincap
‘es = öyleyse
‘esel= bal
‘eşen= için
‘eşıq= âşık
‘eteb= azar, kınama
‘etiq= eski
‘ets= mercimek
‘etsiyyê= tüm mercimekten yapılan bir yemek
‘eyb= ayıp
‘eyış= hayatta
‘eyn= 1.göz 2. su kaynağı
‘eyneyn lımğevzeliyn = şaşı göz(lü)
‘eyn ıccu’ene= açgözlü
‘eyni= aynı
‘ežeb= azap
‘ežıl= ayrılma
‘eziz= aziz, çok değerli
‘ıb= elbise ile göğüs arasındaki kısım
‘ıbbara= Abbara, evlerin altından geçen kemerli, tünelimsi yol
‘ıbedê= ibadet
‘ıbra= ibret
‘ıcbên= beğenme
‘ıcıl= tosun
‘ıclê= düve, yavrusuz inek
‘ıcvê= meyve çekirdeği
‘ıczên= sıkılmak
‘ıddên= saymak
‘ıdelê= adalet
‘ıdıl= kiloluluk
‘ıdmên= kirletmek
‘ıqdê= düğüm
‘ıqdıt ıl reqbê=
‘ıkfên= bükmek, eğmek
‘ıks= dirsek
‘ılbê=1.kutu 2. Dinik (şinik)
‘ıleqe= alaka
‘ılem= sela
‘ılemê= alamet
‘ıllê = illet, hastalık
‘ılleqe= askı
‘ılqên=1. Takılma 2. Hastalık kapma
‘ılk= sakız
‘ılm= ilim
‘ılmên= sela okunması
‘ımec= taşları üstüste koyup karşılıklı uzaktan vurarak devirme oyunu
‘ımır= yaş, ömür
‘ımq= derinlik
‘ımlên= yapmak
‘ımmeyş= körü körüne
‘ımnevel= geçen yıl
‘ımra= umre
‘ımrên= inşa etmek
‘ınıb= üzüm ( Çeşitleri : Zeyti, Mazruna, Heseniy, Kerkuşi, Qarfoki, Sebeqi ‘atf, Zeynebi, Bayžılhımem, Xıžrani, Şıtvi, ‘eynverdêni, Ĥebdırêc, Sudeni, ‘ınıbılkelbê, Sıncêri, Ĥeseni, Ĥımrani)
‘ınno = (çocuk dilinde ) üzüm
‘ırayıs= gelinle damat
‘ırbeyşê= sarmaşık
‘ırfên=1. burun kanaması 2. bilmek
‘ırq=1.damar, 2.kök
‘ırq= millet, soy
‘ırqen= terli
‘ırkên= çitilemek
‘ırcên= ayağı aksamak
‘ırf= ibik
‘ırs= düğün
‘ırvê= düğme iliği
‘ırž= en
‘ısa= sopa
‘ısabê= grup, çete
‘ısbê= sülale
‘ısafir= kuşlar
‘ısrên= sıkma
‘ıssara= sıkma aleti
‘ısyên= sıkışıp kalma
‘ış= yuva
‘ışê= yatsı
‘ışe= akşam yemeği
‘ışq= aşk
‘ışriyn= yirmi
‘ıtbên= aşırı korkma
‘ıtfên= (paçaları) büküp dikmek
‘ıtım= karanlık
‘ıtşan= susamış
‘ıtla= tatil
‘ıttar= seyyar satıcı
‘ıveqiyl= çalı, ot vb. yükleri hayvana asarak yüklemeye yarayan çatalımsı araç
‘ıžayê= kertenkele
‘ıžır= özür
‘ızran= alıç
‘ızranê= alıç ağacı
‘ıžžên= (köpeğin v.b.) ısırması, yemesi
‘ızzên= izzeti ikramda bulunmak
‘iyd= bayram
‘iydên= tekrar etmek
‘iydeniyyê= bayram harçlığı
‘iyd lıgbir= Kurban bayramı
‘iyd lızğeyyır= Ramazan bayramı
’iyd miled= doğumgünü
‘iyf= bırak, rahat bırak
‘iyşê= yaşam
‘oŝmeniyyê= Osmanlılar
‘ud= değnek, sopa
‘ud sivek= misvak
‘ufên= bıkmak, usanmak
‘umumi= genel
‘uvzen= ihtiyaç duyma

| < Önceki | Sonraki > |
|---|










