| 10 Temmuz 2009
Allah’ım kaderime razıyım
Ama bazen çekilmez oluyor hayat
Çekip gitmek istiyorum, yanıma hiçbir şey almadan
Bir anarşi kaplıyor içimi ansızın
İçimde bir medeniyeti harabeye çeviren fısıltılar
Tehlikeli cümleler dökülüyor ağzımın kıvrımlarından
Yardım et
Şimdi beni daha sıkı tut
Dibini göremiyorum düşeceğim boşluğun
Buradayım oturup beklemenin yaşam tarzı haline geldiği bir belde burası
Sağanak bunalımlar yaşıyorum
Ve sadece sana yöneliyorum
Beni bildik bir yere çıkart
Allah’ım, yan bakılmadan geçebileceğim sokaklar diliyorum
Boğazımda düğümlenmeyen cümleler
Saçlarımı emanet edebileceğim rüzgarlar
Beni yeryüzüne ilişkin kıldığın ilk andan itibaren
Üstüm başım uçurum
Kimi zaman çok eskidiğimi düşünüyorum
Kimi zaman daha küçük bir kız çocuğuyla yaşıt olduğumu
Bir filmin, bir şarkının ortasında kaçıyorum
Bir avuntu bulmak için
Nafile bir çaba kendimden ve başkalarından kaçışım
Yakamı bırakmıyor hayat
Bazen çıkmak istiyorum bu oyundan
Oysa değil oyundan çıkmak
Suratımda beliren bir ifadeyi bile
Gizleyemiyorum
Sırlarımı eski bir dilde
Bir parşömen kağıdına yazsam
Bütün insanlığı uğraştırsam
Yinede hıncımı alamam
Ne çeşme ne su dindiriyor bu sızıyı
Ne zaman ağzımı açacak olsam
Bir yara gibi kapanır
Bana Musa’ ya öğrettiğin kelimelerden öğret
Allah’ım beni yaratan sensin
Ve sana korunaksız kelimelerle yalvarıyorum
Birileri çıkıp beni tekdir etse bile diyecek kelimem yok
Artık eski sevgililer geçmiyor bu sunaktan
Onları sevip sevmediğimi bile bilmiyorum
Ama mutlu olsunlar istiyorum
Her biri kendi yaşantısında
Yürüdükleri yollar sana cıksın istiyorum
Her biri kendi yaşantısında
Yürüdükleri yollar sana cıksın istiyorum
Allah’ım lafı çok uzattım
Görüyorsun ki derdimi anlatmaktan fena halde acizim
Ben senin çok şımarık bir kulunum sadece
Tek başımayım
Saflarımı sıkı ve düzgün tut
Bana kapılarını açık bırak
Amin
Bu yorumun beslemesine abone olun
| Sonraki > |
|---|
