09 Mayıs 2010
“Küçük çocuğu olan, onun hatırı için çocuklaşsın.” Çocukları sevme ve sevdirme ile ilgili, örneğimiz rehberimiz Hz. Muhammet(s.a.v)in bütün zamanlara, insanlara hitap eden onlarca sözlerinden birisi. İslam’ın ahlak anlayışını hala bazı konularda kendi nefislerimize öğretemediğimizin bir örneğini aktaracağım.
Geçenlerde bir arkadaşımızın yeni doğmuş çocuğunu babasının önünde sevmesi nedeniyle çevresindeki şahıslar tarafından ayıplandığına şahit oldum. Sebep babasının önünde çocuğuyla oynaşması. Bu, bizim zamanımızın şartlarında çok normal gibi gözükse de eskilerin örf ve adetlerine göre çok ayıp sayılabiliyor.
Hatta bırakın oynaşması, sevmesi, onu babasının yanında taşıması kucağında oturtması bile ayıpsanacak bir hareket olarak değerlendirilirdi. Eğitimden yoksun geçirilmiş, gelenek ve göreneklerin, inançların ve pozitif ilmin önüne geçtiği yıllarda bu tür hareketler terbiye ve erdemin emaresi sayılırdı haliyle. Bir gün Rasulullah (s.a.s) Hz. Ali'nin oğlu Hasan (r.a .)'i öpmüştü. Yanında bulunan Akra:
'Benim on çocuğum var, hiç birini öpmedim.' dedi. Rasulullah (s.a.s) hayretle Akra'nın yüzüne baktı ve buyurdu ki: 'Eğer Allah sizin gönüllerinizden rahmet ve şefkati çekip çıkarmışsa ben ne yapabilirim?' buyurdu.
İnançlarımızla örtüşmeyen, insanın fıtratını zorlayan bu tür gelenek ve görenek kalıntılarını hala aşamayışımız oldukça üzücü bir durumdur. Çocuklarımız ancak çevrelerinden gelecek sevgi ile büyürler. Çünkü onlar için sevgi soludukları hava, içtikleri su gibidir. Onları sudan ,havadan ve de sevgiden yoksun bırakmayalım. Ruh ve bedenen sağlıklı bireylerin temelleri ta anne ve babanın evlenmeye karar verdikleri anda birbirlerine karşı hissettikleri duygularla hayat bulur. Yani evlenecek anne ve baba birbirlerini severek evlenmişlerse daha sonra doğacak çocuklarının özgüvene sahip bir birey olmasını sağlar. Eğer taraflardan biri yada her ikisinin birbirlerine karşı duyguları iyi değilse bu onların doğacak çocuklarının güvensiz olmasına neden olma riskini taşıyor. O aşamada sevgi çocuğun geleceği için bu kadar önemliyse daha sonra sevgisiz büyüyenin ne halde olacağını varın siz düşünün.Bazılarımız çocuğunu şımaracağından ve daha sonra bu sebepten söz geçirmeyeceği endişesiyle sevgimizi belli etmemeye çalışırız. Çocuklarına sevgiyi hissettirmeyenler bu yolla çocuklarına hakim olamadıklarında bunu gerçekleştirmek için bu sefer korkutma, ezme, sindirme yollarına başvururlar. Bu da çocukta bazen aks-el ameli doğurup çocuğun başkaldırmasına kendine yada çevresine zarar vermesine sebep olur. Bu gücü kendinde bulamadığı zaman da çocuk pısırık, işe yaramaz bir hal alır. Çocuğu nasıl yetiştirirseniz öyle olur. Ona hangi duyguları tanıtıp tattırırsanız o duygularla mücehhez olur. Kavgacı adama neden böyle davrandığını sorduklarında ben küçükken ailem tarafından dövülürdüm, ailemden sevgi ve merhamet görmedim diye cevap verir.
Bir İslam alimi bu konuyla ilgili der ki: “Çocuklarla çocuk olun Sizi gören çocuklar korkusundan kaçmasın, sevinçlerinden fırıldak gibi olsun. İnsanlara olan merhametiniz kesinlikle artar. çok güzel bir duygu bu.”
Çocuklarla çocuk olmanız dileğiyle..Allah herkese anne veya baba, dayı veya teyze, hala veya amca olmayı nasip etsin. Amin!
İsmail SERHAN
Bu yorumun beslemesine abone olun
| < Önceki | Sonraki > |
|---|
