Yazar nasrallah
|
29 Kasım 2009
Saygıdeğer Sultanım,
Mektubuma selam ve dua ile başlıyorum. Halimi soruyorsun; hamd olsun, maddi yönden herhangi bir sıkıntım yok. Kimseye borçlu değilim. Sağlığım yerinde ve soframda da hayatımı idame ettirecek çeşit çeşit nimetler bulunabiliyor. Daha ne isteyeyim? Çok değil, 50-60 yıl önce anne ve babalarımızın bir avuç arpa ununa muhtaç oldukları kıtlık günlerinin o hazin öykülerini hatırlayınca, hep ‘çok şükür’ diyorum.
Sultanım, maddi meseleler gündeme geldiğinde genelde benden daha aşağıda yer alanlara bakar ve kendi halimi değerlendirmeye çalışırım. Bir ayağı olmayan birisinin yanında, ayakkabılarının eskiliğinden şikayet eden bir kişi nankörlük etmiş olmaz mı sence? Ya ne güzel söylemiş söz sultanları, ‘Kanaat tükenmez bir hazinedir.’ diye. Kanaat sözcüğünü, çalışmadan tembel tembel oturma ve hep başkasının eline bakma şeklinde anlamamak gerekir tabii ki.